ظلالسلطان
((مسعود میرزا ظلالسلطان (۱۲۶۶-۱۳۳۶ﻫ .ق.) بزرگترین پسر ناصرالدینشاه و عفتالسلطنه بود. به خاطر آنکه از مادری غیرقاجار زاده شده بود به جای او مظفرالدینمیرزا (بعدها مظفرالدینشاه) به ولیعهدی انتخاب شد. ظلالسلطان مدت زیادی حاکم اصفهان بود. وی مدعی تاج و تخت سلطنت بود. تاریخ مسعودی به قلم اوست.
وی در مدت حکومت در اصفهان سعی در تخریب و نابودی آثار دورههاي صفویه داشت. وی برخی از عمارتهای باقی مانده از دورهي صفوی را کاملاً نابود کرد (مانند عمارت آیینه خانه در کنار زاینده رود) و برخی دیگر را به مرز نابودی کشاند. ظلالسلطان از عمارت هشت بهشت به عنوان اصطبل استفاده میکرد و آینه کاریهای روی ستونهای عالی قاپو و چهل ستون را از میان برد. وی همچنین دستور داد روی نقاشیهای نفیس داخل چهل ستون را با گچ بپوشانند و نقاشان قاجاری بر روی آنها نقاشیهای کمارزش خود را بكشند.
وی در سال ۱۳۳۶ هجری قمری برابر با ۱۲ تیر ۱۲۹۷ مرد و در مشهد به خاک
سپرده شد.))(271،306،421)
برگفته از کتاب یاد ایام سیری در تاریخ ۳ هزار ساله ایران اثر امین اسدی